67 உறுப்பினர்களின் பரிந்துரையிலிருந்து நீடித்து ஆளக்கூடிய அரசு வரை: இஸ்ரேலில் கூட்டணி, பாதுகாப்பு, சமமான குடியுரிமை மற்றும் மக்கள் நம்பிக்கையை உருவாக்குவதில் காடி ஐசன்கோட் எதிர்கொள்ளும் எட்டு சோதனைகள்

அறிமுகம்: பேச்சுவார்த்தையைத் தொடங்கும் வாய்ப்பைப் பெறுவதும் ஆட்சி நடத்தும் திறனைப் பெறுவதும் ஒன்றா?

ஒரு அரசியல் தலைவருக்குப் பேச்சுவார்த்தையைத் தொடங்கப் போதுமான ஆதரவு இருக்கலாம். ஆனால் முதல் கடினமான முடிவையே தாங்கக்கூடிய உடன்பாடு அவரிடம் இல்லாமல் இருக்கலாம். இஸ்ரேலின் அடுத்த அரசை அமைக்க காடி ஐசன்கோட் மேற்கொள்ளும் முயற்சியின் மையத்தில் இருப்பது இந்த வேறுபாடுதான். பெஞ்சமின் நெதன்யாகுவை மாற்றுவது மட்டுமே பணி அல்ல. பிளவுபட்ட நாடாளுமன்ற ஆதரவைப் பாதுகாப்பு, உரிமைகள், பொதுச் சேவைகள் மற்றும் பொறுப்பேற்பு குறித்த செயல்படுத்தக்கூடிய முடிவுகளாக மாற்ற வேண்டும். புதிய அரசு ஏற்கெனவே உறுதியாகிவிட்டதாகக் கணிப்பதற்குப் பதிலாக, அந்தப் பணியின் எட்டு சோதனைகளை இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.

1. அரசு அமைக்க முயலும் அதிகாரம் பிரதமர் நியமனம் அல்ல

2026 நவம்பர் 8 அன்று அதிபர் ஐசக் ஹெர்சாக் அரசு அமைக்கும் பணியை ஐசன்கோட்டிடம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்படைத்தார். ஆலோசனைகளில் 120 உறுப்பினர்களில் 67 பேரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கட்சிகள் அவரைப் பரிந்துரைத்தன. நெதன்யாகுவுக்கு 46 பேரின் பரிந்துரை கிடைத்தது; ஏழு உறுப்பினர்கள் யாரையும் பரிந்துரைக்கவில்லை. யாருக்குப் பேச்சுவார்த்தை வாய்ப்பு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதையே இவை தெரிவிக்கின்றன. இவை கையெழுத்திடப்பட்ட கூட்டணி ஒப்பந்தங்களோ, பரிந்துரைத்த எல்லாக் கட்சிகளும் அமைச்சரவையில் சேரும் என்பதற்கான ஆதாரமோ அல்ல. முதற்கட்டப் பேச்சுவார்த்தைக்கு 28 நாட்கள் உள்ளன; அதிபர் மேலும் அதிகபட்சம் 14 நாட்கள் நீட்டிப்பு வழங்கலாம். ^[1][2][3]

2. கூட்டணிக் கணக்கு பொதுவான செயல் திட்டமாக மாற வேண்டும்

தேர்தலில் ஐசன்கோட்டுடன் தொடர்புடைய நான்கு கட்சி எதிரணி 48 இடங்களையும், நெதன்யாகுவின் அணி 53 இடங்களையும், அரபு தலைமையிலான கட்சிகள் 19 இடங்களையும் பெற்றன. 120 இடங்களைக் கொண்ட நாடாளுமன்றத்தில் 61 உறுப்பினர்கள் சேர்ந்த கூட்டணிக்குத் தனிப்பெரும்பான்மை இருக்கும். ஆனால் இந்த அரசியல் இலக்கை எல்லா வகையான அரசுகளுக்கும் ஒரே சட்டத் தேவையாகக் கருதக் கூடாது. நாடாளுமன்ற நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் வென்றால் சிறுபான்மை அரசும் பதவியேற்க முடியும். பொதுவான செயல் திட்டத்தில் ஆதரவாளர்கள் உடன்பட்டு, ஆட்சிக்குத் தேவையான முடிவுகளைத் தொடர்ந்து ஆதரிக்க முடியுமா என்பதே உண்மையான சோதனை. ^[2][3][4][6]

3. அரபு தலைமையிலான கட்சிகள் வெறும் கூடுதல் வாக்குகள் அல்ல

அரபு தலைமையிலான கட்சிகளின் 19 இடங்கள் பல்வேறு சாத்தியமான ஏற்பாடுகளில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. கூட்டணியில் பங்கேற்பதும் வெளியிலிருந்து ஆதரவளிப்பதும் வெவ்வேறு தேர்வுகள். எந்த ஏற்பாடாக இருந்தாலும் கொள்கை, பொதுச் சேவைகள், அரபுக் குடிமக்களின் உரிமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பு குறித்த பேச்சுவார்த்தை தேவை. காஸா விவகாரம் மற்றும் பிற கட்சிகளுடனான ஒத்துழைப்பு நிபந்தனைகளில் உள்ள வேறுபாடுகள் உடன்பாட்டைத் தடுக்கலாம். ஒரு சமூகத்தை நாடாளுமன்றக் கணக்காக மட்டுமே குறுக்காமல், மக்களின் தேவைகளை ஆட்சித் திட்டத்தின் பகுதியாக அணுகும் ஒப்பந்தமே நீடிக்க முடியும் என்பது எனது பார்வை. ^[2][5]

4. ராணுவச் சேவை விவகாரம் சமரசத்தின் விலையை வெளிப்படுத்துகிறது

மொத்தம் 13 இடங்களைப் பெற்ற இரண்டு தீவிரப் பழமைவாத யூதக் கட்சிகளுடன் ஒத்துழைப்பது மற்றொரு சாத்தியமான பாதை. எதிரணியின் 48 இடங்களுடன் அவற்றைச் சேர்த்தால் 61 கிடைக்கும்; ஆனால் சேர்ந்து ஆளக் கட்சிகள் உண்மையில் உடன்பட்டால் மட்டுமே அது நடைமுறைக்கு வரும். ராணுவச் சேவை விலக்குகள் மற்றும் மதக் கொள்கை குறித்த வேறுபாடுகள் தடைகளாக உள்ளன. ஒரு கட்சிக்கு வழங்கப்படும் வாக்குறுதி, மற்றொரு கட்சி கூட்டணியில் சேர்ந்ததற்கான காரணத்தையே முரண்படுத்தலாம். என்ன மாறுகிறது, எது தீராமல் உள்ளது, அதன் பொறுப்புகளை யார் ஏற்கிறார்கள் என்பதை நம்பகமான ஒப்பந்தம் விளக்க வேண்டும். ^[2][5]

5. பாதுகாப்பு முடிவுகளில் பொதுமக்கள் பாதுகாப்பும் பொறுப்பேற்பும் இடம்பெற வேண்டும்

புதிய தலைமை எதிர்கொள்ளும் சவால்களில் இரான், காஸா மற்றும் பிராந்தியத் தரப்புகளுடனான உறவுகள் ஆகியவற்றை வழங்கப்பட்ட கட்டுரை அடையாளப்படுத்துகிறது. தலைமைப் பொறுப்பில் இருப்பவர் மாறுவது மட்டுமே அந்தப் பிரச்னைகளைத் தீர்த்துவிடாது. எந்த இலக்கு அடையப்படுகிறது, என்ன தூதரக மாற்றுவழிகள் உள்ளன, பொதுமக்கள் எவ்வாறு பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள், விளைவுகள் எப்படிப் பரிசீலிக்கப்படும் என்பதைக் கொள்கை தெளிவாக விளக்க வேண்டும். ராணுவ அனுபவம் முடிவெடுக்க உதவலாம். ஆனால் அது மக்களாட்சிசார் மேற்பார்வையை அகற்றவோ, கொள்கையின் ஆபத்துகளையும் வரம்புகளையும் விளக்குவதற்கு மாற்றாகவோ இருக்கக் கூடாது. இவை பகுப்பாய்வு அளவுகோல்கள்; எந்தத் தீர்வும் ஏற்கெனவே ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டுவிட்டதாகக் கூறப்படவில்லை.

6. சர்வதேச உறவுகளுக்குப் பேச்சின் தொனி மாறுவது மட்டும் போதாது

சர்வதேச உறவுகளில் ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடிகளையும் அமெரிக்க அரசியலின் தாக்கத்தையும் இணைக்கப்பட்ட பகுப்பாய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. புதிய அரசு அமைந்தால், அதன் தூதரக மொழியைப் பிற நாடுகள் மதிப்பிடக்கூடிய முடிவுகளாக மாற்ற வேண்டும். பாதுகாப்பு இலக்குகள், மனிதாபிமானக் கடமைகள் மற்றும் ஒத்துழைப்புக்கான நிபந்தனைகள் தெளிவாக விளக்கப்பட வேண்டும். மற்றொரு நாட்டின் கொள்கையை எந்தத் தலைவரும் உறுதியளிக்க முடியாது. நலன்கள் எங்கு இணைகின்றன, எங்கு முரண்படுகின்றன, எந்த வாக்குறுதிகளை நடைமுறையில் நிறைவேற்ற முடியும் என்பதை அடையாளப்படுத்துவதே பணி.

7. எதிர்ப்பாளரை மாற்றுவது முழுமையான ஆட்சித் திட்டம் அல்ல

நெதன்யாகுவின் அணி பெரும்பான்மை பெறாவிட்டாலும், பேச்சுவார்த்தைகளில் அவர் முக்கியத் தரப்பாகவே உள்ளார். தேசிய ஒற்றுமை அரசு விவாதிக்கப்படும் வாய்ப்புகளில் ஒன்று. ஆனால் தலைமை, பங்கேற்பு மற்றும் கொள்கை வேறுபாடுகள் தடைகளாகத் தொடர்கின்றன. ஒருவரை எதிர்ப்பதை மையமாகக் கொண்ட அணி, வரவுசெலவுத் திட்டம், பொது நியமனங்கள் அல்லது சர்ச்சைக்குரிய பாதுகாப்பு முடிவு குறித்து உடன்பட வேண்டியபோது சிரமப்படலாம். யாரை மாற்றப் போகிறது என்பதுடன், முன்மொழியப்படும் அரசு சேர்ந்து என்ன செய்யும் என்பதை விளக்குவதே ஐசன்கோட்டின் சோதனை. ^[2][5]

8. செயல்பாட்டின் மூலமே மக்கள் நம்பிக்கையைப் பெற முடியும்

எனது இறுதிச் சோதனை நடைமுறை சார்ந்தது. கூட்டணி ஒப்பந்தம் அதன் முன்னுரிமைகளைப் புரியவைத்து, பொறுப்புகளை ஒதுக்கி, பரிசீலனைக்கான கட்டங்களை வகுக்க வேண்டும். பாதுகாப்பு, சேவைகளில் சமமான அணுகல், பொருளாதார உறுதித்தன்மை மற்றும் ஜனநாயக நிறுவனங்களின் செயல்பாடு குறித்த வாக்குறுதிகளை மக்கள் அறிய முடியும். நாடாளுமன்ற ஆட்சியில் சமரசம் ஓர் அங்கம். அந்தச் சமரசத்தை மறைப்பதோ, முடிவடையாத பேச்சுவார்த்தையை நிறைவடைந்த மாற்றமாகக் காட்டுவதோ நம்பிக்கையை மீட்டெடுப்பதை இன்னும் கடினமாக்கும்.

முடிவுரை: கடினமானது 61 என்ற எண் அல்ல; நீடிக்கும் உடன்பாடுதான்

அரசு அமைப்பதற்கான வாய்ப்பு ஐசன்கோட்டுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. அரசு நிச்சயமாக உருவாகும் அல்லது நீடிக்கும் என்ற உத்தரவாதம் வழங்கப்படவில்லை. பரிந்துரைகளை ஒப்புதலாகவும், ஒப்புதலைச் செயல் திட்டமாகவும், அந்தத் திட்டத்தைப் பொறுப்பான முடிவுகளாகவும் மாற்றுவதே ஆழமான சவால். செயல்படக்கூடிய அரசுக்குப் பொதுவான எதிர்ப்பாளர் இருப்பது மட்டும் போதாது. சமரசங்களை விளக்கவும், மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், கடினமான தேர்வுகள் வரும்போது ஆய்வை ஏற்கவும் தயாரான கூட்டாளிகள் தேவை. சிட்னியில் 2026 நவம்பர் 10 நிலவரப்படி முடிவு இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை.

ஆதாரங்களும் மேலதிக வாசிப்பும்

1. Official consultation summary, 6 November 2026
2. Coalition options and their political constraints, 9 November 2026
3. Formal mandate and presidential remarks, 9 November 2026
4. Basic Law: The Government, sections 8 and 13; and minority-government explanation
5. Negotiation choices and outside parliamentary support, 7 November 2026
6. How parliamentary confidence differs from an absolute majority

By Keshavan Thiagaraja

Powered By K7