எழுபத்து நான்கு நாட்களிலிருந்து பௌதிக வரம்பு வரை: Jensen Huangஇன் "ஒளியின் வேகம்" சார்ந்த சிந்தனை பொறியியலில் எதை மாற்றுகின்றது

அறிமுகம்: ஒரு கால அட்டவணையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முன்பே ஏன் மேம்படுத்த வேண்டும்?
ஒரு செயன்முறைக்கு எழுபத்து நான்கு நாட்கள் தேவைப்படுவதாக ஓர் அணி கூறுகின்றது. அதை எழுபத்து இரண்டு நாட்களாகக் குறைக்க முன்வருகின்றது. அந்த முன்மொழிவு முன்னேற்றம்போல் தோன்றுகின்றது. ஆனால் வேறோர் ஏற்பாட்டின்கீழ் அடிப்படை வேலையை ஆறு நாட்களில் நிறைவுசெய்ய முடியுமாயின் என்னவாகும்?
இந்த எண்கள் ஒரு முறைக்கான விளக்கமே அன்றி, குறிப்பிட்ட ஒரு திட்டம் பற்றிய உறுதிமொழி அல்ல. தற்போதைய செயன்முறையைத் தொடக்கப்புள்ளியாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன் அதன் அடிப்படை வரம்பைத் தேடுவதை விவரிக்க Jensen Huang "ஒளியின் வேகம்" சார்ந்த சிந்தனையைப் பயன்படுத்துகின்றார்.
அதே மனிதர்களிடமிருந்து இன்னும் அதிக முயற்சியைக் கோருவது எப்படி என்பது முக்கியக் கேள்வியல்ல. அவசியமான வேலையை, வழிவழியாக வந்த தாமதத்திலிருந்து பிரித்தறிவது எப்படி என்பதே கேள்வியாகும்.
1. தற்போதைய செயன்முறை ஒரு சான்று; இயற்கை விதி அல்ல
நிலைப்படுத்தப்பட்ட ஒரு கால அட்டவணையில் பல்வேறு விடயங்கள் இடம்பெறலாம்: நேரடியாகச் செய்யப்படும் வேலை, காத்திருப்பு, அனுமதிகள், பொறுப்புக் கைமாற்றங்கள், தொகுதியாகச் செயல்படுத்தல் [Batching], இனியும் பொருந்தாத காரணங்களுக்காகச் செய்யப்பட்ட சமரசங்கள் என்பன அவற்றுள் அடங்கும்.
தொடர்ச்சியான மேம்பாடு [Continuous Improvement] தற்போதுள்ள அந்த ஏற்பாட்டிலிருந்து தொடங்குகின்றது. செயன்முறையைச் சற்றுச் சிறப்பாக்குவது எப்படி என்று அது கேட்கின்றது.
முதற்கொள்கைப் பகுத்தறிவு [First-principles Reasoning] அதற்கு முந்திய ஒரு கேள்வியைக் கேட்கின்றது. உண்மையில் என்ன நடக்க வேண்டும், அது வேறுவிதமாக நடப்பதை எது தடுக்கின்றது?
இதனால் அனுபவம் மதிப்பற்றதாகிவிடாது. கடினமான ஒரு படி ஏன் இருக்கின்றது என்பதை அனுபவமுள்ளவர்கள் பெரும்பாலும் துல்லியமாக அறிவார்கள். கால அட்டவணையே விளக்கம் என்று கருதுவதற்குப் பதிலாக, அந்தக் காரணங்களை மீட்டறிவதே நோக்கமாகும்.
2. முக்கியமான ஒவ்வொரு பரிமாணத்திற்குமான வரம்பைக் கண்டறியுங்கள்
"ஒளியின் வேகம்" என்பது பொருத்தமான கட்டுப்பாடுகளின்கீழ் சாத்தியமானவற்றின் வரம்பைக் குறிக்கும் சுருக்கமான சொற்றொடராகும். ஒவ்வொரு வணிகச் செயற்பாடும் உண்மையிலேயே ஒளி பயணிக்கும் வேகத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றது என்று அது பொருள்படாது.
கணிப்பியலில், நினைவகத் தரவு நகர்வு [Memory Movement], ஆற்றல், பதில் தாமதம் [Latency], செயலாக்க வீதம் [Throughput], செலவு, உற்பத்தி நேரம் என்பவை பரிமாணங்களாக இருக்கலாம். ஒரு வடிவமைப்பு ஒரு பரிமாணத்தில் தனது வரம்புக்கு அருகில் இருந்தாலும் மற்றொன்றில் கணிசமான வாய்ப்பை விட்டுவைத்திருக்கலாம்.
அந்தப் பரிமாணங்களைப் பிரித்துப் பார்ப்பது பயனுள்ளது. ஒரு பதிலை வேகமாக வழங்கும் அமைப்பு, பல கோரிக்கைகளைச் செயற்றிறனுடன் கையாள வடிவமைக்கப்பட்ட அமைப்பிலிருந்து வேறுபட்டதாக இருக்கலாம். ஒன்றை உகப்பாக்குவது [Optimising] மற்றொன்றைத் தானாக உகப்பாக்காது.
அனைத்தையும் இறுதி வடிவமைப்பில் ஒன்றிணைப்பதற்கு முன், ஒவ்வொரு நோக்கமும் என்ன கோருகின்றது என்பதை அணி புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
3. இலட்சிய அடிப்படை நிலையை நிறுவி, பின்னர் இடைவெளியை விளக்குங்கள்
மீதமுள்ள அறுபத்தெட்டு நாட்கள் ஆராயப்படும்போதே ஆறு நாள் எடுத்துக்காட்டு பயனுள்ளதாகின்றது.
அந்த இடைவெளியின் ஒரு பகுதி நியாயமானதாக இருக்கலாம். மெதுவான செயன்முறை குறைந்த செலவுடையதாக இருக்கலாம், அரிதாகக் கிடைக்கும் உபகரணத்தை மேலும் நியாயமாகப் பயன்படுத்தலாம் அல்லது தேவையான பரிசோதனைக்கு இடமளிக்கலாம். மற்றத் தாமதங்கள் மீண்டும் மீண்டும் எடுக்கப்படும் தீர்மானங்களிலிருந்தோ அண்மையில் எவரும் கேள்விக்குட்படுத்தாத ஒரு வரிசையிலிருந்தோ வரலாம்.
இந்தப் பயிற்சி அந்தத் தெரிவுகளை வெளிப்படையாக்குகின்றது. இரண்டு நாட்களைச் சேமிக்க முடியுமா என்று வாதிடுவதற்குப் பதிலாக, அடிப்படை நிலையிலிருந்து மிகப் பெரிய இடைவெளியை ஏன் ஏற்றுக்கொள்கின்றது என்று அணி கலந்துரையாடலாம்.
எனவே பௌதிகக் குறைந்தபட்சம் தீர்மானத்திற்கான ஒரு ஒப்பீட்டுப் புள்ளியாகும். அது தானாகவே சரியான வணிகக் காலக்கெடுவாகிவிடாது.
4. எளிமை என்பது தேவையற்ற சிக்கலை நீக்குவதாகும்
மேம்பட்ட ஒரு கணிப்பியல் அமைப்பு ஒன்றோடொன்று தொடர்புகொள்ளும் பல பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தாலும் எளிய நோக்கத்தைக் கொண்டிருக்கலாம். அந்த நோக்கத்துக்குச் சேவை செய்யாமல் இருக்கும்போதே சிக்கல் ஒரு பிரச்சினையாகின்றது.
ஒரு கூறு, படி அல்லது சார்பு [Dependency] அவசியமா என்று கேட்பதே Huangஇன் அணுகுமுறையாகும். அவசியமாயின் அதைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். அவசியமில்லையாயின் அது ஏன் இன்னும் இருக்கின்றது என்று கேளுங்கள்.
தனது வேலையைச் செய்ய முடியாத அளவுக்கு ஓர் அமைப்பின் பகுதிகளை அகற்றுவதிலிருந்து இது வேறுபட்டது. ஒரு வரைபடத்தைச் சிக்கலாக்குகின்றன என்பதற்காக மின்சக்தி வழங்கல், குளிரூட்டல், சோதனை, நம்பகத்தன்மை என்பவை விருப்பத் தெரிவுகளாகிவிடாது.
தேவைகளை நிறைவேற்றப் போதுமான சிக்கலைக் கொண்டதும், பழக்கத்தை மட்டுமே பேணும் மேலதிகச் சிக்கல் இல்லாததுமான வடிவமைப்பே பயனுள்ள இலக்காகும்.
5. செயல் நிகழும் இடத்தைத் தலைவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்
ஒரு திட்ட அறிக்கை தாமதத்தை விவரித்தபடியே அதன் காரணத்தை மறைக்கக்கூடும். வேலை நடக்கும் இடத்தில் விளக்கம் இன்னும் தெளிவாக இருக்கலாம்.
ஒரு கேபிள் எவ்வாறு பொருத்தப்படுகின்றது? ஒரு கூறு ஏன் காத்திருக்கின்றது? அடுத்த பணியை எந்தத் தீர்மானம் தடுக்கின்றது? இந்தக் கேள்விகள் பரந்த அமைப்பை, அதை உருவாக்கும் சிறிய செயல்களுடன் இணைக்கின்றன.
உண்மையான தடையை அகற்றும்போதே அவசர உணர்வு பயனுள்ளதாகின்றது. வேலையைப் புரிந்துகொள்ளாமல் மேலும் கடுமையான காலக்கெடுவை மீண்டும் மீண்டும் கூறுவது பொறியியல் முன்னேற்றத்தை உருவாக்காது.
கட்டுப்பாட்டை வெளிக்கொணர்ந்து, சரியான நிபுணத்துவத்தை ஒன்றுசேர்த்து, எந்தச் சமரசங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை என்பதைத் தீர்மானிக்கத் தலைமைத்துவம் உதவ வேண்டும்.
முடிவுரை: மேம்பாட்டைக் கொண்டாடுவதற்கு முன் அடிப்படை நிலையைக் கேள்விக்குட்படுத்துங்கள்
ஏன் என்று கேட்கும் ஒழுக்கமே "ஒளியின் வேகம்" சார்ந்த சிந்தனையின் வலிமையாகும். ஏன் இந்த வரிசை? ஏன் இந்தக் காத்திருப்புக் காலம்? ஏன் இந்த வடிவமைப்பு? எந்த வரம்புகள் பௌதிகவியலிலிருந்து வருகின்றன, எவை தெரிவுகளிலிருந்து வருகின்றன?
அந்தப் பதில்கள் தெளிவானதும், தொடர்ச்சியான மேம்பாட்டுக்கு [Continuous Improvement] சிறந்த அடித்தளம் கிடைக்கின்றது. வழிவழியாகப் பெற்ற ஒரு செயன்முறையை மெருகூட்டுவதற்குப் பதிலாக, புரிந்துகொண்ட ஒரு செயன்முறையை அணியால் மேம்படுத்த முடியும்.
ஒவ்வொரு எழுபத்து நான்கு நாள் திட்டமும் ஆறு நாட்களில் முடியும் என்று இந்த முறை உறுதியளிக்காது. ஏன் அவ்வாறு முடியவில்லை என்பதை அறியுமாறு அது அணியைக் கேட்கின்றது. அதன் பின் வரும் ஒவ்வொரு தீர்மானத்தின் தரத்தையும் அந்த அறிவு மாற்றுகின்றது.
Powered By K7
