දින හැත්තෑහතරේ සිට භෞතික සීමාව දක්වා: Jensen Huangගේ "ආලෝකයේ වේගය" චින්තනය ඉංජිනේරු විද්‍යාව ගැන වෙනස් කරන දේ
හැඳින්වීම: කාලසටහනක් තේරුම්ගැනීමට පෙර වැඩිදියුණු කරන්නේ ඇයි?
ක්‍රියාවලියකට දින හැත්තෑහතරක් ගතවන බව කණ්ඩායමක් කියයි. එය හැත්තෑදෙකකට අඩු කිරීමට ඉදිරිපත් වෙයි. යෝජනාව ප්‍රගතියක් ලෙස පෙනේ. එහෙත් වෙනත් විධිවිධානයක් යටතේ මූලික වැඩ දින හයකින් නිම කළ හැකි නම්?
මේ සංඛ්‍යා ක්‍රමයක් පැහැදිලි කරන උදාහරණයක් මිස නිශ්චිත ව්‍යාපෘතියක් ගැන පොරොන්දුවක් නොවේ. පවතින ක්‍රියාවලිය ආරම්භක ලක්ෂ්‍යය ලෙස පිළිගැනීමට පෙර මූලික සීමාව සෙවීම විස්තර කිරීමට Jensen Huang "ආලෝකයේ වේගය" චින්තනය යොදාගනී.
වැදගත් ප්‍රශ්නය වන්නේ එකම මිනිසුන්ගෙන් වැඩි උත්සාහයක් ඉල්ලන්නේ කෙසේද යන්න නොවේ. අවශ්‍ය වැඩ උරුම වූ ප්‍රමාදයෙන් වෙන් කරන්නේ කෙසේද යන්නයි.
1. පවතින ක්‍රියාවලිය සාක්ෂියක් මිස ස්වභාවධර්මයේ නීතියක් නොවේ
ස්ථාපිත කාලසටහනක විවිධ දේ රැසක් තිබිය හැකිය: භෞතික වැඩ, රැඳී සිටීම, අනුමැතිය, වැඩ භාරදීම, කාණ්ඩගත කිරීම [Batching] හා දැන් අදාළ නොවන හේතු සඳහා කළ සම්මුති.
අඛණ්ඩ වැඩිදියුණු කිරීම [Continuous Improvement] ආරම්භ වන්නේ ඒ පවතින විධිවිධානයෙනි. ක්‍රියාවලිය ටිකක් හොඳ කරන්නේ කෙසේදැයි එය අසයි.
මූලධර්ම මත තර්කනය [First-principles Reasoning] ඊට පෙර ප්‍රශ්නයක් අසයි. ඇත්තටම සිදුවිය යුත්තේ කුමක්ද, වෙනස් ලෙස සිදුවීම වළක්වන්නේ කුමක්ද?
මෙයින් අත්දැකීම් වටිනාකමක් නැති වන්නේ නැත. අසීරු පියවරක් තිබෙන්නේ ඇයිදැයි අත්දැකීම් ඇති අය බොහෝවිට හොඳින් දනිති. අරමුණ වන්නේ කාලසටහනම පැහැදිලි කිරීම ලෙස සලකනවා වෙනුවට ඒ හේතු නැවත සොයාගැනීමයි.
2. සෑම වැදගත් මානයකම සීමාව සොයන්න
"ආලෝකයේ වේගය" යනු අදාළ සීමා යටතේ කළ හැකි දේවල සීමාවට කෙටි යෙදුමකි. සෑම ව්‍යාපාරික ක්‍රියාකාරකමක්ම වචනාර්ථයෙන් ආලෝකය ගමන් කරන වේගයෙන් සීමා වන බව එයින් අදහස් නොවේ.
පරිගණනයේදී මානවලට මතක දත්ත චලනය [Memory Movement], බලශක්තිය, ප්‍රතිචාර ප්‍රමාදය [Latency], සැකසුම් ප්‍රමාණ වේගය [Throughput], පිරිවැය හා නිෂ්පාදන කාලය ඇතුළත් විය හැකිය. සැලසුමක් එක් මානයක සීමාවට ආසන්නව තිබියදී වෙනත් මානයක සැලකිය යුතු ඉඩක් ඉතිරි කර තිබිය හැකිය.
ඒ මාන වෙන් කිරීම ප්‍රයෝජනවත්ය. එක් පිළිතුරක් ඉක්මනින් දෙන පද්ධතියක් ඉල්ලීම් රැසක් කාර්යක්ෂමව සැකසීමට සැලසුම් කළ පද්ධතියකින් වෙනස් විය හැකිය. එකක් ප්‍රශස්ත කිරීම [Optimising] අනෙක ස්වයංක්‍රීයව ප්‍රශස්ත නොකරයි.
සියල්ල අවසාන සැලසුමකට එක් කිරීමට පෙර සෑම අරමුණක්ම ඉල්ලා සිටින දේ කණ්ඩායම තේරුම්ගත යුතුය.
3. පරමාදර්ශී මූලික මට්ටමක් පිහිටුවා පරතරය පැහැදිලි කරන්න
දින හයේ උදාහරණය වටිනා වන්නේ ඉතිරි දින හැටඅට විමසූ විට පමණි.
ඒ පරතරයෙන් කොටසක් සාධාරණ විය හැකිය. සෙමින් යන ක්‍රියාවලියක් අඩු පිරිවැයක් දරන්නට, සීමිත උපකරණ වඩා සාධාරණව භාවිත කරන්නට හෝ අවශ්‍ය පරීක්ෂණයකට ඉඩ දෙන්නට හැකිය. වෙනත් ප්‍රමාද දෙවරක් ගන්නා තීරණවලින් හෝ මෑතකදී කිසිවකු ප්‍රශ්න නොකළ අනුපිළිවෙළකින් පැමිණිය හැකිය.
අභ්‍යාසය ඒ තේරීම් පෙනෙන සේ කරයි. දින දෙකක් ඉතිරි කළ හැකිදැයි තර්ක කරනවා වෙනුවට මූලික මට්ටමෙන් වඩා විශාල පරතරයක් පිළිගන්නේ ඇයිදැයි කණ්ඩායමට සාකච්ඡා කළ හැකිය.
ඒ නිසා භෞතික අවමය විනිශ්චය සඳහා යොමු ලක්ෂ්‍යයකි. එය ස්වයංක්‍රීයව නිවැරදි වාණිජ අවසාන දිනය නොවේ.
4. සරලත්වය යනු අනවශ්‍ය සංකීර්ණත්වය ඉවත් කිරීමයි
නවීන පරිගණන පද්ධතියක එකිනෙක සමග ක්‍රියා කරන කොටස් රැසක් තිබුණත් සරල අරමුණක් තිබිය හැකිය. සංකීර්ණත්වය ගැටලුවක් වන්නේ ඒ අරමුණට සේවය නොකර පවතින විටය.
Huangගේ ප්‍රවේශය වන්නේ සංරචකයක්, පියවරක් හෝ පරායත්තතාවක් [Dependency] අවශ්‍යදැයි ඇසීමයි. අවශ්‍ය නම් එය තේරුම්ගන්න. අවශ්‍ය නැත්නම් එය තවමත් තිබෙන්නේ ඇයිදැයි අසන්න.
මෙය පද්ධතියට තම වැඩ කළ නොහැකි වනතුරු කොටස් ඉවත් කිරීමෙන් වෙනස්ය. විදුලි සැපයුම, සිසිලනය, පරීක්ෂණ හා විශ්වාසදායකත්වය රූපසටහනක් සංකීර්ණ කරන නිසා විකල්ප නොවෙයි.
ප්‍රයෝජනවත් ඉලක්කය වන්නේ අවශ්‍යතා සපුරාලීමට ප්‍රමාණවත් සංකීර්ණත්වයක් ඇති නමුත් පුරුදු පමණක් රකින අතිරේක සංකීර්ණත්වයක් නැති සැලසුමකි.
5. නායකයන් ක්‍රියාව සිදුවන තැන තේරුම්ගත යුතුය
ව්‍යාපෘති වාර්තාවකට හේතුව සඟවමින් ප්‍රමාදයක් විස්තර කළ හැකිය. වැඩ සිදුවන තැනදී පැහැදිලි කිරීම වඩා පැහැදිලි විය හැකිය.
කේබලයක් ස්ථාපනය කරන්නේ කෙසේද? සංරචකයක් රැඳී සිටින්නේ ඇයි? ඊළඟ කාර්යය අවහිර කරන තීරණය කුමක්ද? මේ ප්‍රශ්න පුළුල් පද්ධතිය එය නිපදවන කුඩා ක්‍රියා සමග සම්බන්ධ කරයි.
හදිසිය ප්‍රයෝජනවත් වන්නේ සැබෑ බාධාවක් ඉවත් කරනවිටය. වැඩ තේරුම් නොගෙන වඩා දැඩි අවසාන දිනයක් නැවත නැවත කීම ඉංජිනේරු ප්‍රගතිය ඇති නොකරයි.
සීමාව හෙළි කිරීමට, නිවැරදි විශේෂඥ දැනුම එක් කිරීමට හා පිළිගත හැකි සම්මුති තීරණය කිරීමට නායකත්වය උපකාර කළ යුතුය.
නිගමනය: වැඩිදියුණු කිරීම සැමරීමට පෙර මූලික මට්ටම ප්‍රශ්න කරන්න
"ආලෝකයේ වේගය" චින්තනයේ ශක්තිය වන්නේ ඇයිදැයි ඇසීමේ විනයයි. මේ අනුපිළිවෙළ ඇයි? මේ රැඳී සිටීමේ කාලය ඇයි? මේ සැලසුම ඇයි? භෞතික විද්‍යාවෙන් එන සීමා මොනවාද, තේරීම්වලින් එන ඒවා මොනවාද?
ඒ පිළිතුරු පැහැදිලි වූ පසු අඛණ්ඩ වැඩිදියුණු කිරීමට [Continuous Improvement] වඩා හොඳ පදනමක් ලැබේ. උරුම වූ ක්‍රියාවලියක් ඔප දමනවා වෙනුවට තමන් තේරුම්ගත් ක්‍රියාවලියක් කණ්ඩායමට වැඩිදියුණු කළ හැකිය.
මේ ක්‍රමය සෑම දින හැත්තෑහතරේ ව්‍යාපෘතියක්ම දින හයකින් නිම වන බව පොරොන්දු නොවේ. එසේ නොවන්නේ ඇයිදැයි දැනගන්නැයි එය කණ්ඩායමෙන් ඉල්ලයි. එම දැනුම ඉන්පසු එන සෑම තීරණයකම ගුණාත්මකභාවය වෙනස් කරයි.
Powered By K7