ده روش برای سیم‌کشی یک عامل هوش مصنوعی و زمان استفاده از هر کدام
Ten Agentic AI Architecture Patterns, Read As Risk Decisions
نقطه ورود متفاوت
روش معمول ارائه الگوهای عامل، یک کاتالوگ است. روش مفیدتر برای یک رهبر، ترتیب تصمیم‌گیری است. از ریسکی که حاضرید تحمل کنید شروع کنید، سپس بگذارید همان الگو را انتخاب کند. همان ده الگو ظاهر می‌شوند، اما سؤال از این که این چه می‌تواند بکند به این که این چه می‌تواند بشکند تغییر می‌کند.
از کمترین تا بیشترین خودمختاری
با عامل تکی با ابزارها و خط لوله ترتیبی شروع کنید. اینها گزینه‌های خودمختاری پایین هستند. قابل پیش‌بینی، قابل مشاهده و کند در غافلگیر کردن شما هستند. آنها ساخت اول درست برای بیشتر وظایف سازمانی هستند، چون به شما اجازه می‌دهند جریان کار را قبل از واگذاری کنترل یاد بگیرید.
بعد به بازیابی تقویت‌شده با ابزار و حلقه تأمل بروید. اینها کیفیت را بالا می‌برند بدون این که شعاع انفجار را زیاد بالا ببرند. بازیابی سیستم را در دانش خودتان ریشه می‌دهد و تأمل قبل از خروج خروجی از ساختمان، نگاه دومی را اجباری می‌کند. هزینه، توکن‌ها و تأخیر است، هزینه‌ای که می‌توانید اندازه بگیرید و بودجه کنید.
به برنامه‌ریز و مجری و ناظر با عامل‌های فرعی برسید. اینجا خودمختاری افزایش می‌یابد چون سیستم حالا تصمیم می‌گیرد کار را چگونه تقسیم کند و کجا هدایت کند. پاداش، پوشش در دامنه‌های مختلف است. ریسک جدید این است که خود منطق هماهنگی می‌تواند به روش‌هایی که دیدنش سخت است اشتباه باشد، پس نظارت از خروجی به مسیریابی منتقل می‌شود.
فقط وقتی طبقات قبلی پایدار شدند به انشعاب و تجمیع موازی، عامل‌های رویدادمحور و مذاکره چندعامله برسید. اینها وسعت، پاسخگویی و مدیریت مصالحه‌های پیچیده ارائه می‌دهند. همچنین ریسک را به ترتیب در گام ادغام، صف رویدادها و منطق مذاکره متمرکز می‌کنند. هر کدام قبل از لمس یک تصمیم تولیدی به مشاهده‌پذیری واقعی نیاز دارند.
ایست بازرسی که بقیه را امن می‌کند
در سراسر هر طبقه، ایست بازرسی انسان-در-حلقه کنترلی است که خودمختاری را به چیزی تبدیل می‌کند که یک سازمان بتواند از آن دفاع کند. مهارت، جایگذاری است. تأیید را جایی بگذارید که هزینه یک اقدام اشتباه بالا و برگشت‌ناپذیر است، و جایی که اقدامات ارزان و برگشت‌پذیرند بردارید. یک ایست بازرسی در جای اشتباه بدون افزودن امنیت، تأخیر اضافه می‌کند.
چارچوب مقایسه
حلقه تأمل را در برابر ایست بازرسی انسان-در-حلقه بگذارید. تأمل خوداصلاحی توسط سیستم است، نسبت به یک انسان سریع و ارزان، اما محدود به آنچه مدل از قبل می‌داند. تأیید انسانی اصلاح توسط یک انسان است، کندتر و گران‌تر، اما قادر به گرفتن شکستی که مدل در خودش نمی‌تواند ببیند. از تأمل برای بالا بردن کف کیفیت در مقیاس استفاده کنید، و از تأیید انسانی برای سقف گذاشتن روی ضرر در مهم‌ترین تصمیم‌ها.
سه لنز روی یک انتخاب
برای مدیر اجرایی، طبقات را به‌مثابه نردبان حاکمیت ببینید. شما عامل نمی‌خرید؛ دارید تصمیم می‌گیرید فرآیندهایتان چقدر اقدام مستقل می‌توانند تحمل کنند.
برای خواننده فنی، مرز هر طبقه را ابزارگذاری کنید. گذارهای خطرناک جایی است که خودمختاری بالا می‌رود، پس همان‌جاست که ردها، ارزیابی‌ها و شرایط توقف شما باید قوی‌ترین باشند.
برای کسب‌وکار، بازده، سرعت پذیرش قابل دفاع است. دقیقاً به همین دلیل سریع‌تر حرکت می‌کنید که می‌توانید نشان دهید چرا هر گام امن بود.
اگر ابتکارات فعلی هوش مصنوعی‌تان را به‌جای هیاهو بر اساس خودمختاری رتبه‌بندی کنید، کدام یک یک طبقه بالاتر از آنچه کنترل‌های ریسکش توجیه می‌کند نشسته است، و اول چه چیزی را تغییر می‌دهید؟
Think mathematically. Engineer intelligently. Lead strategically. Build responsibly. Scale globally. Create real business value through artificial intelligence.
Originally published on LinkedIn by Keshavan Thiagaraja. Read the original on LinkedIn.