بلوغ ابزار بودجه‌بندی است، نه کارنامه
مدل بلوغ به‌عنوان نمودار جالب است و به‌عنوان ترتیب ارزشمند. کار واقعی‌اش این است که بگوید پول را به چه ترتیبی خرج کنید. بیشتر بودجه‌های هوش مصنوعی نه به این دلیل شکست می‌خورند که ایده‌ها بدند، بلکه چون خرج کردن به‌هم‌ریخته است و سقف را پیش از پی تأمین مالی می‌کنند. این نسخه مدل را ابزاری برای ترتیب‌بندی سرمایه و توجه می‌خواند.
نگاه سیستمی
هر مرحله از بلوغ، مرحله بعد را باز می‌کند، یعنی سرمایه‌گذاری ترتیب طبیعی دارد، و پریدن از روی ترتیب پول را هدر می‌دهد.
سرمایه‌گذاری روی یکپارچه‌سازی پیش از آنکه آزمایش ارزش نشان داده باشد یعنی خودکار کردن چیزهایی که اصلاً ارزش انجام شدن نداشتند. اول ارزش را به‌صورت محلی اثبات کنید، بعد یکپارچه کنید.
سرمایه‌گذاری روی عامل‌های خودگردان پیش از آنکه سکویی وجود داشته باشد یعنی بازسازی ارکستراسیون، بازیابی، هویت و قابلیت مشاهده برای هر مورد استفاده. اول سکوی مشترک را بسازید، بعد بگذارید عامل‌ها روی آن بایستند. مرحله سکو سرمایه‌گذاری با بالاترین اهرم است که بیشتر سازمان‌ها کمتر از حد لازم تأمین مالی‌اش می‌کنند، چون لایه‌ای است که هر مورد استفاده بعدی دوباره از آن استفاده می‌کند.
سرمایه‌گذاری روی مقیاس پیش از آنکه حاکمیتی وجود داشته باشد یعنی شتاب گرفتن به‌سوی همان حالت شکستی که پروژه‌ها را لغو می‌کند. حاکمیت ترمزی نیست که آخر سر اضافه‌اش کنید. ریلی است که به شما اجازه می‌دهد امن‌تر سریع‌تر بروید، و باید همزمان با خودگردانی بالغ شود، نه پشت سر آن.
سرمایه‌گذاری روی چشم‌انداز بنگاه شناختی در حالی که شکاف‌های مرحله دو باقی‌اند یعنی فروختن آینده‌ای که پی نمی‌تواند تحمل‌اش کند. روایت از توانایی جلو می‌زند، و شکاف سرانجام خود را نشان می‌دهد.
انضباط، گفتنش ساده و رعایت‌کردنش سخت است. اول پایین‌ترین مرحله برآورده‌نشده را تأمین مالی کنید، حتی وقتی مرحله‌ای بعدی برای اعلام هیجان‌انگیزتر است.
چارچوب مقایسه
دو الگوی سرمایه‌گذاری را مقایسه کنید. الگوی تیترمحور هر چیزی را که برای صحبت‌کردن چشمگیرتر باشد تأمین مالی می‌کند، که معمولاً یعنی قابلیت‌های پیشرفته روی پی‌های نازک. اعلامیه‌های قوی و سیستم‌های ضعیف تولید می‌کند، چون خرج از لایه‌های باربر گذشته است.
الگوی پی‌محور اول پایین‌ترین مرحله برآورده‌نشده را تأمین مالی می‌کند و فصل‌های آرام‌تری را می‌پذیرد تا سکو و حاکمیتی بسازد که همه چیز بعدی دوباره از آن‌ها استفاده می‌کند. اعلامیه‌های متواضع و سیستم‌های قوی تولید می‌کند، چون پول آنجا رفت که اهرم بود.
الگوی اول برای توجه بهینه می‌کند. دومی برای بازده مرکب.
زاویه تجاری
ترتیب‌بندی تمام بازی است. همان بودجه بسته به ترتیب خرج شدن، یا مزیت ماندگار تولید می‌کند یا انباشتی از پایلوت‌های زمین‌مانده.
سازمان‌هایی که می‌برند بیشتر خرج نمی‌کنند. به ترتیب درست خرج می‌کنند، پی پیش از مرز، سکو پیش از خودگردانی، حاکمیت پیش از مقیاس.
مدل بلوغ، وقتی صادقانه به کار رود، ارزان‌ترین ابزار برنامه‌ریزی موجود است، چون می‌گوید دلار بعدی را کجا خرج کنید.
اگر بودجه هوش مصنوعی‌تان را دوباره مرتب کنید تا اول پایین‌ترین مرحله بلوغ برآورده‌نشده تأمین مالی شود، چه چیزی را مجبور می‌شوید به تأخیر بیندازید، و آیا آن تأخیر واقعاً هزینه واقعی برایتان دارد؟
ریاضی بیندیشید. هوشمندانه مهندسی کنید. راهبردی رهبری کنید. مسئولانه بسازید. جهانی مقیاس دهید. از طریق هوش مصنوعی ارزش تجاری واقعی خلق کنید.